Göçmen kaçakçılığına teşebbüs – Yargıtay 9. Ceza Dairesi, 2013/2941 E., 2014/6974 K.

9. Ceza Dairesi 2013/2941 E. , 2014/6974 K.

"İçtihat Metni"

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 79/1-b, 62 ve 52. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000.00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, anılan Kanunun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmalarına dair, Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin (kapatılan Meriç Asliye Ceza Mahkemesinin) 05.04.2012 tarihli ve 2010/56 esas, 2012/35 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; 1- Sanık hakkında iddianame ile göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçundan dava açıldığı halde sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, suçun tamamlanmış olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulmasında, 2- Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda yer alan sanık hakkında hükmedilen cezadan yaş küçüklüğü sebebiyle indirim yapılmamasında, 3- Fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/4. maddesinde yer alan "fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanunun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde, 4- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 63. maddesi uyarınca, 05/08/2010-19/08/2010 tarihleri arasında tutuklulukta geçen sürenin sanığın cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 22.02.2013 tarih ve 2013/3100/12942 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2013 tarih ve 2013/77056 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- a) 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 6. maddesi ile TCK’nın 79/1-b maddesinin sonuna “Suç, teşebbüs aşamasında kalmış olsa dahi, tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur” hükmünün eklendiği, söz konusu yasal değişiklik sonrası işlenen göçmen kaçakçılığı suçuyla ilgili iddianamede, uygulanma ihtimali olmamasına rağmen teşebbüs indirimi öngören TCK’nın 35. maddesinin uygulanmasının istendiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.12.2013 tarih, 2012/1479 esas ve 2013/611; 20.12.2011 tarih, 2011/281 esas ve 2011/285 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamede yanılgı ile uygulanması istenen bir indirim hükmünün hükümlü aleyhine olacak şekilde uygulanmaması, hükümlüye ek savunma hakkı verilmesini gerektirmeyeceğinden; suça teşebbüsten dava açıldığı halde hükümlüye ek savunma verilmeden suçun tamamlanmış haliyle ceza verilmesinde isabet görülmediğine ilişkin kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki (1) nolu bozma isteğinin, b) Şahsî hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran bütün hâller nedeniyle geçirilmiş sürelerin hükmolunan hapis cezasından indirilmesi ile ilgili TCK’nın 63. maddesi infaza yönelik olup her zaman uygulanması mümkün olduğundan; tutuklulukta geçen sürenin mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğine ilişkin kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki (4) nolu bozma isteğinin REDDİNE, 2- Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki (2) ve (3) nolu bozma istekleri ile ilgili incelemeye gelince;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki (2) ve (3) nolu bozma istekleri incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Meriç Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.04.2012 tarih, 2010/56 esas ve 2012/35 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedenine göre uygulama yapılarak; a) Suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olduğu anlaşılan hükümlü ... hakkındaki temel cezadan TCK’nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 2 yıl hapis ve 40 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nın 62/1. maddesinin uygulanması ile cezası 1/6 oranında indirilerek 1 yıl 8 ay hapis ve 33 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 33 gün adli para cezası TCK’nın 52/2. maddesine göre günlüğü takdiren 20 TL’den hesaplanmak suretiyle 660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, b) TCK’nın hak yoksunlukları ile ilgili 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. fıkranın hükümden çıkartılmasına,

Kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.