Elatmanın önlenmesi – Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, 2025/6201 E., 2026/620 K.

7. Hukuk Dairesi 2025/6201 E. , 2026/620 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/550 E., 2022/11 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; .... Köyü 1 07... parsel sayılı mera vasıflı taşınmaza davalıların el attığını, kaymakamlıkça yapılan incelemede hangi davalının hangi parsele ne miktarda el attığının belirtildiğini, amaç dışı kullanmak suretiyle vasfı bozulan merayı tekrar eski konumuna getirmek amacıyla yapılan masrafların sebebiyet verenden tahsil edileceğini, delil tespiti dosyasına sunulan bilirkişi raporuna göre oluşan zarar toplamı olarak belirtilen 6.145,00 TL’nin öğrenme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, ön inceleme duruşmasında ise ayrıca meraya el atmanın önlenmesi ve kâl talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP 1. Davalı ... duruşmada; ceza davasının açıldığı tarihten beri dava konusu yere bir müdahalede bulunmadığını ve terk ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur. 2. Davalı ... beyan dilekçesinde; 3 yıldır dava konusu taşınmazda sürüm işlemi yapmadığını, tekrardan mera alanına dönüştüğünü, mera dönüştürme gideri istenmesinin haksız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.04.2015 tarihli ve 2013/148 Esas, 2015/81 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 1.006,00 TL eski hâle getirme bedelinin 08.12.2006 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten tahsiline, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin 09.04.2015 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 05.04.2018 tarihli ve 2016/18274 Esas, 2018/2704 Karar sayılı kararı ile; “Bilirkişi raporlarında, davalı ...'in mera parselinde elattığı A harfli bölümün terk edildiği belirtilmiş ise de bu alanın tekrar mera haline dönebilmesi için bir harcama gerekip gerekmediği, gerekiyorsa bu miktarın ne olacağı saptanmadığı gibi davacı vekilinin dayanak yaptığı Nizip Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/614 Esas sayılı tespit dosyasının da getirilmediği, mera parselinde elatılan yerlere ilişkin mera vasfına dönüştürme bedelleri konusunda bilirkişi raporları arasındaki farklılıkların giderilmediği, anılan tespit dosyası getirilerek bilirkişi raporları arasında oluşan miktar farklılığını giderecek şekilde rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesinin doğru görülmediği, diğer yandan davacı Hazinenin dava konusu mera nitelikli taşınmazda el atılan yerlere ilişkin elatmanın önlenmesi ve kâl talebi de bulunduğu hâlde, bu talep konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olmasının da doğru görülmediği” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın davalı ... yönünden kabulü ile 1 07... parsel sayılı mera vasfındaki (geçici vasıf değişikliği ile ham toprak vasfındaki) taşınmaza fen bilirkişi rapor ve krokisinde "B" harfi ile gösterilen 2875 m²'lik yere davalı ...'in müdahalesinin menine ve üzerindeki muhdesatların ve ağaçların kâline, kâl masraflarının davalı tarafından karşılanmasına, eski hâle getirme bedeli olan 1.006,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte dâhili davalılar ..., ..., ... ve ...'ten alınarak davacıya verilmesine, davanın davalı ... yönünden ise; 1 07... parsel sayılı mera vasfındaki (geçici vasıf değişikliği ile ham toprak vasfındaki) taşınmaza fen bilirkişi rapor ve krokisinde "A" harfi ile gösterilen yerde davalı ...’in müdahalesinin meni ve kâl’i hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu taşınmazın kendiliğinden el atmadan önceki mera vasfını kazanmış olduğu anlaşıldığından eski hâle getirme bedeli yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde: 1. Davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olsa da talep ettikleri m² dikkate alındığında çok daha azı hakkında hüküm kurulduğundan, esasında kısmen kabul anlamına geldiğini, kaymakamlıkça yaptırılan keşifte işgal ettiği alanın 3434 m² olarak gösterildiğini, yargısal usullere benzer usuller uygulanarak rapor alındığını, bu raporun tanınmasını ya da tanınmama gerekçesinin belirtilmesi gerektiğini, 2. Davalı ... hakkındaki hükmün de hatalı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, kaymakamlıkça yaptırılan keşifte işgal ettiği alanın 2253 m² olarak gösterildiğini, aynı itirazları tekrarladığını belirterek hükmü temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık meraya el atmanın önlenmesi, kâl ve tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.