Davalı vekilinin istinaf başvurusunun süreden reddine dair kararın yerinde olup olmadığı – Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 2026/1574 E., 2026/2099 K.

9. Hukuk Dairesi 2026/1574 E. , 2026/2099 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/2050 E., 2025/1856 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2025/152 E., 2025/139 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 24.09.2007-13.09.2021 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde plasiyer (satış temsilcisi) olarak fiilen çalıştığını, işveren bünyesinde kesintisiz ve aralıksız olarak münhasıran çalışma gerçekleştirdiğini ancak davacının 24.09.2007-08.10.2009 tarihleri arasındaki çalışmasının sigortaya bildirilmediğini, davalı Şirket tarafından baskı ve psikolojik taciz (mobbing) uygulandığını ve istifaya zorlandığını, fazla çalışmalarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil, yıllık ücretli izin ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı Şirketten herhangi bir hak ve alacağı olmadığını, davacının davasında kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı tarafından ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğu, davacının ödenmeyen ücret alacakları nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, 164 günlük yıllık ücretli izin alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesi kararının davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine 10.10.2025 tarihli ek karar ile; süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 346. maddesi gereğince süreden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilince 19.08.2025 tarihinde istinaf karar ve ilâm harcı ve istinaf başvuru harcı yatırılmış ise de Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Genel Müdürlüğü yazı cevabı da gözetildiğinde istinaf dilekçesinin süresinde verilmediği, 10.10.2025 tarihli ek kararın isabetli bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 1. İstinaf başvurusunun süresinde yapıldığını, 2. Esasa ilişkin olarak da İlk Derece Mahkemesince davaya ilişkin cevap, cevap dilekçesi ekinde sunulan işçi özlük dosyası, bilirkişi raporlarına itiraz ve beyanlar, zamanaşımına ve usule ilişkin itirazlar dikkate alınmadan, eksik inceleme ve araştırma neticesi, delillerin de takdirinde hataya düşülerek karar verildiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı vekilinin istinaf başvurusunun süreden reddine dair kararın yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.