Hekimin özel hastanede kadro dışı geçici statüde çalışma başvurusunun reddine karşı iptal davası – Danıştay 10. Daire, 2022/1530 E., 2025/5459 K.

Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2022/1530 E. , 2025/5459 K.

"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y

ONUNCU DAİRE

Esas No : 2022/1530

Karar No : 2025/5459

DAVACI : ...

VEKİLİ : Av. ...

DAVALILAR : 1- ... Bakanlığı

VEKİLLERİ : Huk. Müş. ...

Huk. Müş. V. ... 2- ... Valiliği

VEKİLİ : Av. ...

DAVANIN_KONUSU : Göz hastalıkları uzmanı olan davacı tarafından, Ankara İlinde faaliyet göstermekte olan ... Ankara Hastanesinde kadro dışı geçici statüde çalışma istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı işlemi ve Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı işlemi ile bu işlemlerin dayanağı olan 27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin, 07/08/2021 tarih ve 31561 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile değiştirilen ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (3) numaralı alt bendinin, aynı Yönetmeliğin 2. maddesi ile geçici 9. maddesine eklenen 5. fıkranın iptali istenilmektedir.

DAVACININ_İDDİALARI : Davacı tarafından, Türkiye Büyük Millet Meclisi 22.-24. Dönem ... Milletvekili olarak görev yaptığı, 2011 yılında da Türkiye Büyük Millet Meclisi üyesi olarak emekli olduğu, Danıştay Onuncu Dairesince, daha önce dava konusu Yönetmeliğin ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (3) numaralı alt bendindeki "kadrosuzluk nedeniyle emekli olan veya 60 yaşını dolduran tabipler" ibaresinin iptaline karar verildiği, Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğin ek 1. maddesinin 4. fıkrasında yer alan aynı ibarenin de iptaline karar verildiği, bu karardan iki ay sonra aynı düzenleyici işlemin tekrar getirildiği, idarelerin mahkeme kararına uymak zorunda olduğu, mahkeme kararına uyulmadan yapılan düzenleyici işlemin ve buna bağlı olarak tesis edilen bireysel işlemin yetki, sebep ve maksat unsurları yönünden sakat olduğu, davalı Bakanlığın, iptal edilen düzenlemeyi, mahkeme kararından iki ay sonra tekrar Resmi Gazete'de yayımlayarak uygulamaya koymasının Anayasa'nın 124. maddesi ile 138. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olduğu, kanuna aykırı düzenleme yapıldığı, dava konusu işlemlerin 3069 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi Üyeliği ile Bağdaşmayan İşler Hakkında Kanun ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığının "milletvekillerinin milletvekilliği unvanını kullanmaksızın doktorluk mesleğini muayenehane açarak serbest hekim olarak devam ettirmesine, kadro ve planlama dışı özel statüde yani boş kadro aranmadan hekime verilmiş hak ile özel hastanede çalışmasına, muayene ve ameliyat yapmasına hukuken bir engel bulunmadığı belirtildiğinden halen aktif görev yapan doktorların özel sağlık kuruluşlarında görev yapmasında sakında bulunmadığının bilinmesine" ilişkin 21/09/2018 tarihli yazısına aykırı olduğu, halen bu düzenlemeler uyarınca aktif milletvekillerine özel hastanelerde kadro dışı çalışma imkanının tanındığı, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü uyarınca da geçmiş dönem milletvekillerinin, Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurul ve Komisyon çalışmaları hariç, mevcut milletvekillerinin tüm özlük haklarına aynen sahip olduğu, bu şekilde sahip olduğu kanuni hakkının idari bir karar ile engellenmemesi gerektiği, dava konusu işlemlerin, temel anayasal haklara ve eşitlik ilkesine aykırı olduğu, dayanak düzenleyici işlemde sadece "kadrosuzluk nedeniyle emekli olan ve 60 yaşını dolduran tabipler" için düzenleme yapıldığı, bu düzenlemenin kapsamadıkları yönünden olumsuz yorum yapılamayacağının göz ardı edildiği iddia edilmektedir.

DAVALILARIN_SAVUNMALARI : Davalı Sağlık Bakanlığı tarafından, Özel Hastaneler Yönetmeliği ve Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik ile özel sağlık kuruluşları hakkında planlama hükümlerinin sevk olunduğu, 1219 sayılı Kanun'un 12. maddesi ve anılan Yönetmeliklerle getirilen planlama hükümleri yürürlüğe girmeden önce hekimlerin kamu ve özel sağlık kuruluşlarında meslek icra etmeleri konusunda herhangi bir kısıtlama mevcut olmadığı, anılan düzenlemelerle konunun disipline edildiği, bu bağlamda 1219 sayılı Kanun kapsamında meslek icra eden tabiplerin, özel sağlık kuruluşlarında kadro dışı geçici olarak çalışabilmesi için, öncelikle özel sağlık kuruluşlarında kadrolu olarak çalışmalarının gerektiği, insan kaynaklarının dengeli dağılımını sağlayacak şekilde reel bir planlama yapılabilmesi için, mevcut hekimlerin hizmet sunduğu esas kadrolarının belirlenmesinin zaruri olduğu, sağlık kuruluşunun tam zamanlı olarak hekim istihdam ettiği uzmanlık dallarının kuruluşun müktesep hakkı olarak kabul edilmek suretiyle kuruluş kadrosu olarak belirlendiği, planlama çalışmalarında da bu kadroların dikkate alındığı, böylece kamu ve özel sektör birlikte değerlendirilerek, sağlık insan gücü kaynağının kamu ve özel sağlık kuruluşlarında hangi oranda ve sayıda olduğunun izlenebilir hale geldiği ve o bölge için ihtiyaç tespitinin yapılabildiği, gerekli görülen branşlarda ilave hekim istihdamı konusunda özel sağlık kuruluşlarına kadro tahsisinin yapılabileceği, nitekim dava konusu Yönetmeliğin ek 4. maddesinde düzenlenen planlama hükümlerinin iptali istemiyle açılan davanın Danıştay Onuncu Dairesince reddedildiği, ihtiyaç duyulan değişiklikleri hayata geçirmek üzere dava konusu Yönetmelik değişikliğinin yürürlüğe konulduğu, yaş haddinden dolayı emekli olma şartının arandığı önceki düzenlemenin, dava konusu değişiklik ile 60 yaşa düşürüldüğü, yeni düzenleme ile kadrosuzluk sebebiyle emeklilik dışında hekimlerin emeklilik durumuna ilişkin bir tanzim getirilmediği, sadece 60 yaşın doldurulmasının öngörüldüğü, hükümde kamu veya özel sektörden emeklilik ayrımının da bulunmadığı, yaş haddinden de söz edilmediği, üniversite öğretim üyelerinin yaş ortalamasının 55 olduğu dikkate alındığında yaş sınırının 60'ın altına çekilmesinin, istisna hükmünün kapsamını genişleterek planlamayı işlevsiz bırakacağı, aynı zamanda üniversitelerin eğitim kadrolarının boşalmasına sebebiyet verileceği, geçici 9. maddeye eklenen 5. fıkra uyarınca 07/08/2021 tarihi itibarıyla kadrosuzluk nedeniyle emekli olan tabiplerin aynı şekilde çalışmaya devam edebileceği, dolayısıyla bu düzenleme ile emekliye ayrılmış olup da kuruluşlarda boş kadro bulamadığından herhangi bir özel sağlık kuruluşunda çalışamayan hekimlere imkan tanınarak halihazırdaki atıl kapasitenin aktif hale getirilmesinin amaçlandığı, bu durumda bulunan kişilere istisnai hak tanıyan ve yine hekimlerin menfaatine olan düzenlemenin hukuka uygun olduğu, bu minvalde, dava konusu düzenlemelerin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla kadrosuzluktan dolayı emekli olmayan, dolayısıyla 07/08/2021 tarihi itibarıyla kadrosuzluktan dolayı çalışmayan ve 60 yaşını doldurmamış olan davacının bahse konu Yönetmeliğin anılan düzenlemeleri kapsamında ... Hastanesinde çalışma talebinin kabulünün mümkün bulunmadığı, Bakanlıklarının dava konusu işleminde, "Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığının ... tarih ve E... sayılı yazısı ile ... sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi Üyeliği ile Bağdaşmayan İşler Hakkında Kanuna göre, milletvekillerinin milletvekilliği unvanını kullanmaksızın doktorluk mesleğini muayenehane açarak serbest hekim olarak devam ettirmesine, kadro ve planlama dışı özel statüde yani boş kadro aranmadan hekime verilmiş hak ile özel hastanede çalışmasına, muayene ve ameliyat yapmasına hukuken bir engel bulunmadığı belirtildiğinden, halen aktif görev yapan doktorların özel sağlık kuruluşlarında görev yapmasında sakınca bulunmadığı"nın da belirtildiği, iptali istenilen düzenlemenin davacı ile aynı statüde bulunanlara aynı şekilde uygulanarak işlem tesis edildiğinden eşitlik ilkesinin ihlalinden söz edilemeyeceği, davaya konu Yönetmelik hükümlerinin, sağlık hizmetlerinin ulaşılabilir, sürdürülebilir ve çağımız standartlarına uygun olarak sunulmasını sağlayıcı nitelikte olduğu, dava konusu düzenlemede ve düzenlemeye dayanılarak tesis olunan bireysel işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, üst hukuk normlarına ve hizmet gereklerine uygun olan dava konusu düzenleyici işlemin iptalini gerektirici bir taraf bulunmadığı, haksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.

Davalı Ankara Valiliği tarafından, usul yönünden, başvurunun Bakanlıkça reddedildiği, Valiliklerinin dava konusu yazısının yalnızca tebliğ niteliği taşıdığı, bu nedenle Valiliklerine husumet yöneltilmemesi gerektiği; esas yönünden ise, Özel Hastaneler Yönetmeliğinin dava konusu düzenlemelerinin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla kadrosuzluktan dolayı emekli olma, dolayısıyla 07/08/2021 tarihi itibarıyla kadrosuzluk nedeniyle çalışamamış olma ve 60 yaşını doldurmuş olma şartlarını taşımayan davacının ... Hastanesinde çalışma talebinin kabulünün mümkün olmadığı, dava konusu düzenlemelerin sağlık hizmetlerinin ulaşılabilir, sürdürülebilir ve çağımızın standartlarına uygun olarak sunulmasını sağlayıcı nitelikte olduğu, dava konusu düzenlemelerde ve bu düzenlemelere dayanılarak tesis edilen bireysel işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, nitekim aynı Yönetmeliğin ek 4. maddesinde düzenlenen planlama hükümlerinin iptali istemiyle açılan davaların Danıştay Onuncu Dairesince reddedildiği, geçici 9. maddenin dava konusu 5. fıkrası ile halihazırdaki atıl kapasitenin aktif hale getirilmesinin amaçlandığı, planlamaya tabi özel sağlık kuruluşlarında kadro dışı geçici olarak çalışabilme imkanının sağlandığı, bu durumda bulunan kişilere istisnai hak tanıyan ve yine hekimlerin menfaatine olan düzenlemenin iptalini gerektirir bir hususun bulunmadığı, netice itibarıyla sağlık hizmetlerinin hakkaniyete uygun ve verimli şekilde sunulması, sağlık kurum ve kuruluşlarının hizmet kapasiteleri, sağlık insan gücü ile çağdaş tıbbi bilgi ve teknolojinin ülke düzeyince dengeli dağılımının sağlanması için kamu ve özel sektörü kapsayacak şekilde planlama yapılması amacıyla hazırlanan dava konusu Yönetmeliğin üst hukuk normlarına ve hizmetin gereklerine uygun olduğu savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : ...

DÜŞÜNCESİ : Dava, Göz hastalıkları uzmanı olan davacı tarafından, Ankara İlinde faaliyet göstermekte olan ... Ankara Hastanesinde kadro dışı geçici statüde çalışma istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı işlemi ve bu hususun ... Ankara Hastanesi Mesul Müdürlüğüne bildirilmesine ilişkin Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı işlemi ile bu işlemlerin dayanağı olan 27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin, 07/08/2021 tarih ve 31561 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile değiştirilen ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (3) numaralı alt bendinin, aynı Yönetmeliğin 2. maddesi ile geçici 9. maddesine eklenen 5. fıkranın iptali istemiyle açılmıştır. 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 1. maddesinde; Kanun'un amacının, sağlık hizmetleri ile ilgili temel esasları belirlemek olduğu, 2. maddesinde; Milli Savunma Bakanlığı hariç bütün kamu kurum ve kuruluşları ile özel hukuk tüzelkişileri ve gerçek kişileri kapsadığı, 3. maddesinin (a) bendinde; sağlık kurum ve kuruluşlarının yurt sathında eşit, kaliteli ve verimli hizmet sunacak şekilde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca, diğer ilgili bakanlıkların da görüşü alınarak plânlanacağı, koordine edileceği, mali yönden destekleneceği ve geliştirileceği, (c) bendinde; bütün sağlık kurum ve kuruluşları ile sağlık personelinin ülke sathında dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılmasının esas olduğu, sağlık kurum ve kuruluşlarının kurulması ve işletilmesinin bu esas içerisinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca düzenleneceği, (e) bendinde; tesis edilecek eğitim, denetim, değerlendirme ve oto kontrol sistemi ile sağlık kuruluşlarının tespit edilen standart ve esaslar içinde hizmet vermesinin sağlanacağı, (i) bendinde; sağlık hizmetlerinin yurt çapında istenilen seviyeye ulaştırılması amacıyla, bakanlıklar seviyesinden en uçtaki hizmet birimine kadar kamu ve özel sağlık kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları arasında koordinasyon ve işbirliği yapılacağı, sağlık kurum ve kuruluşlarının coğrafik ve fonksiyonel hizmet alanlarının, verecekleri hizmetler, yönetim, hizmet ilişki ve bağlantıları gibi konularda tespit edilen esaslara uymak ve verilen görevleri yapmakla yükümlü oldukları belirtilmiştir. 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 2. maddesinde; herkesin bedenî, zihnî ve sosyal bakımdan tam bir iyilik hâli içinde hayatını sürdürmesini sağlamanın Bakanlığın görevi olduğu; bu kapsamda Bakanlığın, e) İnsan gücünde ve maddî kaynaklarda tasarruf sağlamak ve verimi artırmak, sağlık insan gücünün ülke sathında dengeli dağılımını sağlamak ve bütün paydaşlar arasında işbirliğini gerçekleştirmek suretiyle yurt sathında eşit, kaliteli ve verimli hizmet sunumunun sağlanması, f)Kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişiler tarafından açılacak sağlık kuruluşlarının ülke sathında planlanması ve yaygınlaştırılması ile ilgili olarak sağlık sistemini yöneteceği ve politikaları belirleyeceği; Bakanlığın bu amaçla; a) Strateji ve hedefleri belirleyeceği, planlama, düzenleme ve koordinasyon yapacağı, 40. maddesinde ise; Bakanlık ve bağlı kuruluşların görev, yetki ve sorumluluk alanına giren ve önceden kanunla düzenlenmiş konularda idarî düzenlemeler yapabilecekleri hükmüne yer verilmiştir. 10/07/2018 tarih ve 30474 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 355. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, her türlü koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerini planlamak, teknik düzenleme yapmak, standartları belirlemek ve bu hizmetler ile sunucularını sınıflandırmak, bununla ilgili iş ve işlemleri yaptırmak; (c) bendinde, kamu ve özel hukuk tüzel kişileri ile gerçek kişilere ait sağlık kurum ve kuruluşlarına izin vermek ve ruhsatlandırmak, bu izin ve ruhsatları gerektiğinde süreli veya süresiz iptal etmek; (k) bendinde, sağlık insan gücü planlaması yapmak, sayı ve nitelik olarak ihtiyaca uygun insan gücü yetiştirilmesi için ilgili kurum ve kuruluşlarla işbirliği yapmak; (l) bendinde ise, mevcut sağlık insan gücünü, kamu ve özel kurum ve kuruluşlar düzeyinde planlamak ve istihdamın bu plan çerçevesinde yürütülmesini denetlemek Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görevleri arasında sayılmıştır. Aynı Kararname'nin 508. maddesi ile de Bakanlıklara görev, yetki ve sorumluluk alanına giren konularda idari düzenlemeler yapabilme yetkisi verilmiştir. 07/08/2021 tarih ve 31561 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile 27/03/2021 tarihli ve 24708 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ek 5'inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinin (3) numaralı alt bendi; 60 yaşını dolduran tabipler ile engellilik oranı en az yüzde 60 olan tabipler özel hastanelerde boş kadro aranmaksızın çalışabilir. Bu fıkra kapsamında çalışan hekimler 1219 sayılı Kanunun 12'nci maddesine uygun olmak kaydıyla planlama kapsamındaki iki özel sağlık kuruluşunda daha çalışabilir. Bu kuruluşlardan bir tanesi çalıştığı il dışında planlama kapsamındaki bir özel sağlık kuruluşu da olabilir." şeklinde değiştirilmiş, aynı Yönetmeliğin 2. maddesiyle de, Ana Yönetmeliğin "İstisnai tabip çalıştırılması" başlıklı geçici 9. maddesine "Bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla ek 5 inci maddenin birinci fıkrasının (e) bendinin (3) numaralı alt bendi kapsamında çalışmakta olan kadrosuzluk nedeniyle emekli olan tabipler aynı şekilde çalışmaya devam edebilirler. Tabiplerin bu hakları çalıştığı kuruluştan ayrılarak başka kuruluşta çalışmak istemesi halinde de aynı şekilde devam eder." şeklindeki dava konusu 5. fıkra eklenmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden,Göz hastalıkları uzmanı olan davacının, 2011 yılında milletvekili olarak emekliye ayrıldığı, 06/08/2021 tarihli dilekçeyle, Ankara ilinde faaliyet göstermekte olan ... Ankara Hastanesinde kadro dışı geçici statüde çalışmasına izin verilmesi istemiyle Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğüne yaptığı başvurusunun Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işlemiyle reddedildiği, davacının yeniden, 06/12/2021 tarihli dilekçeyle Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğüne itiraz başvurusunda bulunduğu, bu başvurunun da Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün dava konusu ... tarih ve E-...-... sayılı işlemi ile Özel hastaneler yönetmeliği geçici madde 9'un son fıkrasının yürürlüğe girdiği tarih itibariyle kadrosuzluktan dolayı emekli olmayan dolayısıyla 07/08/2021 tarihi itibariyle kadrosuzluktan dolayı çalışmayan ve 60 yaşını doldurmamış olan davacının özel hastaneler yönetmeliği ek madde 5/e/3 ve geçici madde 9'un son fıkrası kapsamında ... Ankara Hastanesinde çalışmasının mümkün olmadığı" hususlarına yer verilerek reddedildiği, anılan işlemin Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı yazısıyla ... Ankara Hastanesi Mesul Müdürlüğüne bildirilmesi üzerine de davacı tarafından bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu Yönetmeliğin ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (3) numaralı alt bendi hakkında; 3359 sayılı Kanun ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin yukarıda yer verilen hükümleri ile Sağlık Bakanlığı, bütün kamu ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının yurt sathında eşit, kaliteli ve verimli hizmet sunacak şekilde planlamaya, bu kapsamda tüm sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet ve personel kıstasları ile hizmet standartlarını belirlemeye yetkili kılınmıştır.

Özel Hastaneler Yönetmeliğinin Ek 4. maddesinde, sağlık kurum ve kuruluşları ile bunlara ait sağlık insan gücününün Bakanlıkça anılan maddede belirtilen amaç ve ilkeler doğrultusunda planlanacağı kurala bağlanmış; Yönetmeliğin Ek 5. maddesinde ise, sunulan sağlık hizmetinin kalite ve verimliliğini artırmak amacıyla, Bakanlıkça Ek 4. maddedeki planlamadan istisna olarak, ruhsatlı hastanelere bazı hususlarda izinler verilebileceği düzenlenmiştir. Yönetmeliğin Ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin dava konusu (3) numaralı alt bendinde 60 yaşını dolduran tabipler ile engellilik oranı en az yüzde altmış olan tabiplerin kadro şartı aranmaksızın özel hastanelerde çalışabileceği kuralı getirildiği, böylece 60 yaşını dolduran tabipler için kadro ile çalıştırılma sınırının kaldırılarak çalışma hakkı tanındığı , sağlık insan gücünün planlamasında Sağlık Bakanlığına verilen yetkiye istinaden yapılan düzenlemede hizmet gereklerine ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu Yönetmeliğin geçici 9. Maddesinin 5.fıkrası hakkında;

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri değerlendirildiğinde, özel hastanelerde kadro şartı aranmaksızın çalışmanın istisnai bir çalışma olduğu, bu kapsamda davalı idarece bir takım kriterlerin belirlendiği ve dava konusu düzenleme ile de, önceki mevzuat döneminde kadrosuzluk nedeniyle emekliye ayrılan hekimlerden kadro dışı çalışma hakkını elde eden ve düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla fiilen çalışmakta olanların haklarının korunduğu anlaşıldığından İstisnai tabip çalıştırılmasına ilişkin kuralda hizmet gereklerine ve hukuka aykırılık görülmemiştir.

Bireysel işlemlere gelince, davalı idarece davacının 07/08/2021 tarihi itibarıyla kadrosuzluktan dolayı çalışmadığından bahisle ek geçici 9. madde kapsamında görülerek çalışma istemi reddedilmiş ise de, düzenlemenin kadrosuzluk nedeniyle emekliye ayrılan hekimlerden 07/08/2021 tarihi itibarıyla fiilen çalışmakta olanları ilgilendirdiği dikkate alındığında davacı başvurusunun bu gerekçeyle reddedilmesinde hukuki isabet bulunmadığı ancak yukarıda hukuka aykırı olmadığı ortaya konulan Yönetmeliğin ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca 60 yaşını doldurmadığı anlaşılan davacının kadro dışı çalışmasına olanak bulunmadığından dava konusu işlemlerde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerektiği, düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince duruşma için taraflara önceden bildirilen 20/11/2025 tarihinde, davacı ...'ı temsilen Av. ... ve Av. ...'ın geldiği, davalı Sağlık Bakanlığını temsilen Hukuk Müşaviri Vekili Av. ... ile davalı Ankara Valiliğini temsilen Av....in geldiği, Danıştay Savcısının hazır olduğu görülmekle, açık duruşmaya başlandı. Taraflara usulüne uygun olarak söz verilerek dinlendikten ve Danıştay Savcısının düşüncesi alındıktan sonra taraflara son kez söz verilip, duruşma tamamlandı. Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Davacı tarafından, dava dilekçesinde, Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı işlemi ve Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı işlemi ile 27/03/2002 tarih ve 24708 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin, 07/08/2021 tarih ve 31561 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 1. maddesi ile değiştirilen ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (3) numaralı alt bendinin, Ana Yönetmeliğin geçici 9. maddesinin iptali ve yürütülmesinin durdurulması istemine yer verilmiş ise de; Ana Yönetmeliğin geçici 9. maddesinin, 07/08/2021 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle değişik 5. fıkrası ile sınırlı olarak hukuka aykırılık iddiasında bulunulmuş, maddenin diğer kısımlarına yönelik herhangi bir menfaat ihlali ya da hukuka aykırılık iddiasında bulunulmamıştır. Esasen uygulama işlemi de ek 5. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendinin (3) numaralı alt bendinin yanı sıra, geçici 9. maddenin 5. fıkrasına istinaden tesis edilmiştir. Bu nedenle, dava konusu maddeye yönelik hukuka uygunluk denetimi belirtilen fıkraya hasren ve davacının iddiaları ile sınırlı olarak yapılmıştır.

MADDİ OLAY :

Göz hastalıkları uzmanı olan davacı, 03/11/2002 ila 22/07/2007 tarihleri arasında 22. Dönem ve 12/06/2011 ila 07/06/2015 tarihleri arasında 24. Dönem ... Milletvekili olarak, Türkiye Büyük Millet Meclisinde görev yapmış, 2011 yılında milletvekili olarak emekliye ayrılmıştır.

Davacı tarafından, 06/08/2021 tarihli dilekçeyle, Ankara ilinde faaliyet göstermekte olan ... Ankara Hastanesinde kadro dışı geçici statüde çalışmasına izin verilmesi istemiyle Sağlık Bakanlığına başvuruda bulunulmuş, bu başvuru Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün... tarih ve ... sayılı işlemiyle reddedilmiş, anılan işlem, Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E-...-... sayılı yazısıyla ... Ankara Hastanesi Mesul Müdürlüğüne bildirilmiştir.

Bunun üzerine, davacı tarafından 06/12/2021 tarihli dilekçe ile, aynı zamanda doktor olan milletvekillerine özel hastanelerde kadro dışı çalışma imkanının tanındığı, kıdemli albay ve üzeri rütbelerdeki tabip askerler yönünden de benzer düzenlemenin bulunduğu belirtilerek, Ankara ilinde faaliyet göstermekte olan ... Ankara Hastanesinde kadro dışı geçici statüde çalışmasına izin verilmesi isteminin yeniden değerlendirilmesi ve çalışma izni verilmesi istemiyle Sağlık Bakanlığına başvuruda bulunulmuş, bu başvuru da Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün dava konusu ... tarih ve E-... sayılı işlemi ile reddedilmiş, bu işlemde "Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığının ... tarih ve... sayılı yazısı ile 3069 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi Üyeliği ile Bağdaşmayan İşler Hakkında Kanuna göre milletvekillerinin milletvekili unvanını kullanmaksızın doktorluk mesleğini muayenehane açarak serbest hekim olarak devam ettirmesine, kadro ve planlama dışı özel statüde yani boş kadro aranmadan hekime verilmiş hak ile özel hastanede çalışmasına, muayene ve ameliyat yapmasına hukuken herhangi bir engel bulunmadığı belirtildiğinden, halen aktif milletvekili olarak görev yapan doktorların özel sağlık kuruluşlarında görev yapmasında sakınca bulunmadığının bilinmesi, Özel Hastaneler Yönetmeliği geçici madde 9'un son fıkrasının yürürlüğe girdiği tarih itibariyle kadrosuzluktan dolayı emekli olmayan, dolayısıyla 07/08/2021 tarihi itibariyle kadrosuzluktan dolayı çalışmayan ve 60 yaşını doldurmamış olan davacının Özel Hastaneler Yönetmeliği ek madde 5/e/3 ve geçici madde 9'un son fıkrası kapsamında ... Ankara Hastanesinde çalışmasının mümkün olmadığı" hususlarına yer verilmiş ve anılan işlem doğrultusunda Ankara Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün ... tarih ve E-... sayılı işlemiyle davacının anılan Yönetmelik hükümleri kapsamında hastanelerinde çalışmasının mümkün olmadığının ... Ankara Hastanesi Mesul Müdürlüğüne bildirilmesi üzerine, davacı tarafından