Hırsızlık (nitelikli hırsızlık) – Yargıtay 2. Ceza Dairesi, 2026/6689 E., 2026/10914 K.

2. Ceza Dairesi 2026/6689 E. , 2026/10914 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/4516 E., 2026/397 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, şikâyetçi beyanına göre suça konu araçta hasar ve çalınan eşya bulunmadığına, kamera görüntülerindeki diğer iki şahsın tespit edilerek ifadelerinin alınması ve buna göre sanığın fail ya da yardım eden sıfatının tartışılması gerektiğine, şartları oluştuğu halde etkin pişmanlık ve 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulandığı belirtildiği hâlde tekerrüre esas alınan mahkûmiyetin hüküm kısmında gösterilmediği, gerekçe kısmında tekerrüre esas alındığı belirtilen Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/140 Esas, 2014/333 Karar sayılı dosyasının UYAP'ta yapılan kontrolde sanıkla ilgili olmadığı ve karar numarasının da farklı olduğu, sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas birden fazla mahkûmiyetinin bulunduğu ve ilk derece mahkemesi kararında da uygulandığı üzere en ağır cezayı içeren Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2018 tarihli ve 2017/578 Esas, 2018/343 Karar sayılı ilamında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 15.02.2019 tarihinde kesinleşen 3 yıl 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, gerekçe kısmından "Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/140 Esas, 2014/333 Karar" ibaresinin çıkartılarak yerine ve hüküm fıkrasındaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölüme “sanık hakkında Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2018 tarihli ve 2017/578 Esas, 2018/343 Karar sayılı ilamında yer alan nitelikli hırsızlık suçundan verilip 15.02.2019 tarihinde kesinleşen 3 yıl 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına,” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.